Víkingar áttu ekki sinn besta leik í dag, lentu undir eftir 50 sekúndur, jöfnuðu með marki sem átti ekki að standa og voru heppnir að Fylkir hafi ekki skorað fleiri mörk. Fylkisliðið leit vel út í dag, mikill kraftur í þeim og maður upplifði aldrei uppgjöf. Þegar allt kemur til alls eru Víkingar hinsvegar bara mikið betra lið þó þeir séu ekki á deginum sínum, en Fylkir á deginum sínum. Þeir geta hent inná fimm stórstjörnum sem varamönnum þegar það þarf að blása krafti í liðið.

Atvikið sem menn eru að tala um eftir leikinn gerðist eftir stundarfjórðung. Aron Elís Þrándarson fékk þá sendingu inn í teiginn frá Karli Friðleifi úr aukaspyrnu, fékk boltann í hendina og lét svo vaða á markið og skoraði, 1-1. Það er vonlaust að giska hvort og þá hvaða áhrif það hefði haft á úrslit leiksins ef markið hefði ekki fengið að standa, en líklega hefði það lítil áhrif haft, gæðamunurinn er slíkur á liðunum.

Það er að koma landsleikjapása í þessa deild, næst er spilað í henni eftir rúmlega tvær vikur þó þessi lið eigi innbyrðis bikarleik aðeins fyrr. Víkingar halda áfram í toppsætið sitt og eru með svo traust og gott lið að það skiptir ekkert stóru máli þó einn besti varnarmaður deildarinnar, Oliver Ekroth, og besti markvörður deildarinnar, Ingvar Jónsson séu frá keppni. Maður kemur í manns stað. Fylkisliðið fannst mér líta bara vel út og það kom mér helst á óvart að þeir hafi aldrei koðnað niður, alltaf vildu þeir reyna áfram. Þeir sitja fastast á botninum eftir fyrsta þriðjung mótsins.

Með kraftmikið og gott sóknarspil hjá Fylki í dag var svolítil vonbrigði að sjá hvað þeir gátu verið miklir kjánar oft á tíðum í vörninni og þá bara heilt yfir varnarmennirnir og Ólafur Kristófer í markinu sem var alveg úti á þekju í einu markinu. Rúnar Páll Sigmundsson þjálfari liðsins er góður varnarþjálfari og líklegt að hann muni nýta reynsluna sína til að fara vel yfir þetta í komandi æfingaviku.

Heilt yfir nokkuð góð stjórn á leiknum og ég hef gaman af svona dómara sem er tilbúinn að skamma menn og svara þeim. Það voru tvö atvik sem pirruðu mig í dómgæslunni í dag. Fyrst og fremst auðvitað að fjögurra manna dómarateymi sé á leiknum og enginn sjái augljósa hendi á Aron Elís í 1-1 markinu. Samt virðast þeir hafa vitað af því að þetta væri hendi því Þórður Þorsteinn dómari spurði Aron Elís sjálfan út í hvort hann hafi fengið hann í hendina og fékk jákvætt svar. Hitt atvikið er öllu saklausara, þegar Pálmi Rafn markvörður Víkinga fékk áminningu í fyrri hálfleik fyrir að tefja. Víkingar höfðu enga ástæðu til að reyna að tefja í stöðunni 2-1 í fyrri hálfleik. Þarna var ungur og óreyndur markvörður að reyna að glíma við boltann í miklu roki og gekk illa með það. Dómarinn verður líka að lesa leikinn og anda.