Hægt væri að gefa út bók með athyglisverðum ummælum Nathan Jones á meðan hann var stjóri Southampton.
Að vera stjóri í ensku úrvalsdeildinni er líklega eitt einmanalegasta starf í heimi, sérstaklega þegar úrslitin eru ekki með þér og starfsöryggi þitt er til umræðu á stærstu fréttamiðlum heimsins.
Núna þegar Igor Tudor hefur látið af störfum þá ákvað Goal að taka saman lista yfir tíu verstu stjóratíðirnar í sögu ensku úrvalsdeildarinnar. Þessi listi snýst ekki um að raða þjálfurum eftir slöku sigurhlutfalli, heldur er þetta listi yfir stjóra sem voru það mikið undir væntingum í sínum störfum að það þykir merkilegt.
Núna þegar Igor Tudor hefur látið af störfum þá ákvað Goal að taka saman lista yfir tíu verstu stjóratíðirnar í sögu ensku úrvalsdeildarinnar. Þessi listi snýst ekki um að raða þjálfurum eftir slöku sigurhlutfalli, heldur er þetta listi yfir stjóra sem voru það mikið undir væntingum í sínum störfum að það þykir merkilegt.
10. Remi Garde (Aston Villa)
Niðursveifla Aston Villa sem endaði með falli úr ensku úrvalsdeildinni árið 2016 hófst í raun þegar Tim Sherwood var ráðinn en fyrrum Arsenal maðurinn Remi Garde kláraði dæmið. Þrátt fyrir ágætis 0-0 jafntefli við Manchester City í fyrsta leik sínum vann Garde aðeins tvo af 20 úrvalsdeildarleikjum sínum, báðir komu þessir sigrar með hjálp sjálfsmarka. Misheppnaða tímabilið á Englandi gerði hann nánast óvinnufæran í Evrópu, og næsta starf hans var í MLS hjá Montreal Impact á árunum 2017 til 2019.
9. David Moyes (Man Utd)
Er hart að setja David Moyes á þennan lista, þar sem nánast allir stjórar Manchester United hafa átt í basli síðan hann sat í stólnum? Já, en það verður líka muna hvernig eina tímabil hans hjá félaginu fór. Moyes var sá útvaldi, Sir Alex Ferguson valdi hann, en frá byrjun var þetta eitthvað sem virkaði ekki. Tilfinningin var aldrei rétt. Ruben Amorim gæti enn lent á þessum lista þegar allt er talið upp, og líka er vert að nefna síðustu 18 mánuði Erik ten Hag þar sem stemningin hrundi, en tilnefningin fyrir Manchester United þarf að fara til mannsins sem byrjaði þetta hrun.
8. Roy Hodgson (Watford)
Roy Hodgson er þekktur fyrir að bjarga liðum frá falli og gera þau samkeppnishæf, en hjá Watford árið 2022 tókst honum það ekki. Eftir að hafa tekið við liði á barmi falls, þá náði hann ekki að sameina klofinn hóp og samband félagsins og stuðningsmanna versnaði. Eftir 1-0 tap gegn Crystal Palace klappaði Hodgson fyrir heimamönnum en fór ekki að gestastúkunni sem hann taldi of langt í burtu. Sérkennilegt nokk þá entist Hodgson fram á sumar en var þá rekinn af Pozzo-fjölskyldunni sem hatar ekki að reka stjóra.
7. Paul Jewell (Derby)
Áður en hann fór til Derby þá var Paul Jewell þekktur fyrir að koma á óvart með liðum sínum í ensku úrvalsdeildinni. Sem nýliði í bransanum kom hann Bradford City upp í efstu deild 1998 og bjargaði þeim frá falli á lokahelginni. Hann sneri síðar aftur sem stjóri Wigan Athletic árið 2005 og hjálpaði þeim að ná sínum besta árangri í ensku úrvalsdeildinni. Það var hins vegar 2007-08 hjá Derby County þar sem svarti bletturinn kom fram. Jewell var ráðinn í nóvember þegar liðið hafði aðeins unnið einn leik í úrvalsdeildinni og bætti ekkert við þann árangur, ekki einn sigurleikur. Hrútarnir féllu úr deildinni með 11 stig, sem er enn þann dag í dag versti árangur í sögu deildarinnar.
6. Nathan Jones (Southampton)
Fáir stjórar hafa gefið af sér jafn mikið efni á jafn stuttum tíma og fyrrum stjóri Southampton, Nathan Jones. Áhugaverð ummæli hans ein og sér gætu fyllt heila bók. Jones vakti athygli fyrir ýmis ummæli, meðal annars þegar hann sagði liðið sitt hafa misst niður 1-0 forystu gegn tíu manna liði Wolves vegna þess að pressan af því að vera manni fleiri væri of mikil. Hann vísaði reglulega til Guðs í von um að leikskipulagið gengi upp og hélt því fram að hann væri einn besti þjálfari Evrópu þegar Southampton sótti hann til Luton Town. Þá sagðist hann njóta þjálfunar því að vera heima og „giftast fallegri velskri konu“ hefði verið of auðvelt. Southampton vann hins vegar aðeins einn af átta deildarleikjum undir hans stjórn, féll niður á botninn og endaði þar tímabilið 2022-23.
5. Alan Shearer (Newcastle)
Greyið Alan Shearer. Fá félög myndu setja óreyndan þjálfara í það verkefni að bjarga liði sem barðist fyrir lífi sínu í deildinni, en Newcastle gerði það árið 2009 og hann borgaði fyrir það. Shearer, sem er goðsögn hjá félaginu, var ráðinn í apríl með aðeins átta leiki eftir af tímabilinu í von um að lyfta upp stemningunni á St James’ Park. Tímabilið hafði þó þegar farið úr böndunum eftir brotthvarf Kevin Keegan, stutta törn Joe Kinnear og bráðabirgðastjórn Chris Hughton. Shearer náði aðeins einum sigri og Newcastle féll. Þegar rætt er um goðsagnastöðu hans í borginni er þetta tímabil sjaldan nefnt.
4. Felix Magath (Fulham)
Magath er þjálfari sem naut mikillar velgengni í Þýskalandi þar sem hann vann Bundesliguna með bæði Bayern München og Wolfsburg. Aðeins fimm árum eftir titilinn með Wolfsburg tók hann hins vegar við Fulham. Magath vann þrjá af 12 leikjum sínum í úrvalsdeildinni, en vandamálin utan vallar vógu þyngra. Varnarmaðurinn Brede Hangeland sagði til að mynda frá því að þjálfarinn hefði ráðlagt honum að nudda osti á lærið til að meðhöndla meiðsli. Nálgun Magath skapaði gjá milli hans og leikmanna, og eftir að Fulham sat á botni B-deildarinnar snemma tímabils 2014-15 var honum vikið frá störfum.
3. Igor Tudor (Tottenham)
Igor Tudor er nýjasta nafnið á listanum, en honum var falið það hlutverk að bjarga Tottenham frá falli úr úrvalsdeildinni á yfirstandandi tímabili eftir að Thomas Frank var rekinn. Hann gerði hins vegar lítið annað en að hraða falli liðsins niður töfluna. Tudor var ráðinn sem eins konar „slökkviliðsmaður“, þekktur fyrir að ná skammtímaárangri, en hafði aldrei áður stýrt liði í Englandi og virðist hafa vanmetið hversu djúp vandamál Spurs eru. Hann entist bara 44 daga í starfi og tókst ekki að vinna einn leik í ensku úrvalsdeildinni. Hann sótti eitt stig en hvar það var er pöbbkviss spurning framtíðarinnar.
2. Ange Postecoglou (Nottingham Forest)
Ange Postecoglou verður nánast örugglega minnst af aðdáendum ensku úrvalsdeildarinnar fyrir það ótrúlega afrek að vinna Evrópudeildina og enda í 17. sæti með Tottenham á sama tímabili. En tími hans hjá Nottingham Forest verður ekki langt þar á eftir. Það var nánast vitað fyrirfram að honum myndi mistakast hjá Forest, sem líklega sitt um þau vandamál sem hafa myndast hjá félaginu á þessu tímabili. Nuno Espírito Santo var rekinn eftir aðeins þrjá leiki á tímabilinu, þrátt fyrir að hafa komið liðinu í Evrópukeppni. Hann lýsti því opinberlega yfir að samband hans við eigandann Evangelos Marinakis, hefði rofnað og fregnir herma að það tengdist komu Edu Gaspar frá Arsenal sem yfirmanns fótboltamála. Marinakis náði í Postecoglou en hann og Nuno gætu ekki verið ólíkari stjórar. Postecoglou tapaði fjórum af fyrstu fimm leikjum sínum í úrvalsdeildinni, náði aðeins einu stigi úr tveimur leikjum í Evrópudeildinni og sá liðið missa niður 2-1 forystu í uppbótartíma gegn Swansea í deildabikarnum. Til að bæta gráu ofan á svart var brottrekstur hans staðfestur aðeins 18 mínútum eftir að flautað var til leiksloka í 3-0 tapi gegn Chelsea. Hann var bara í 39 daga í starfi.
1. Frank de Boer (Crystal Palace)
Ef José Mourinho telur þig versta stjóra í sögu úrvalsdeildarinnar, þá ertu líklega versti stjóri í sögu úrvalsdeildarinnar. Crystal Palace leitaði til Hollendingsins í þeirri von að þróa liðið úr því að berjast stöðugt fyrir lífi sínu í deildinni yfir í að spila meira aðlaðandi fótbolta. Árangur Frank de Boer hjá Ajax og skýr leikstíll hans var helsta ástæðan fyrir ráðningunni, en misheppnuð dvöl hans hjá Inter árið 2016 hafði á sama tíma lækkað hlutabréfin í honum nógu mikið til að hann tæki starfið á Selhurst Park. Eftir 3-0 tap á heimavelli gegn nýliðum Huddersfield Town í fyrstu umferð tímabilsins fóru áhyggjurnar að vakna. Pressan jókst strax á De Boer, en liðið tapaði næstu þremur deildarleikjum sínum án þess að skora eitt einasta mark. Formanninum Steve Parish þótti nóg um og batt enda á tilraunina strax í september þegar Roy Hodgson var ráðinn í stað De Boer. Enn þann dag í dag er De Boer fastráðni stjórinn í sögu ensku úrvalsdeildarinnar sem tapaði öllum leikjum sínum og sá liðið sitt ekki skora eitt einasta mark á meðan.

