Íslandsmeistarar Vals eru nú komnar til Belgíu þar sem þær munu á morgun hefja leik í milliriðlum í Evrópukeppni félagsliða kvenna. Liðið leikur þrjá leiki í Belgíu, þann fyrsta á morgun gegn stórliði Frankfurt.
Liðið ætlar að leyfa Íslendingum að fylgjast með ævintýrum sínum með daglegum dagbókarpistlum hér á Fótbolta.net. Þær Guðbjörg Gunnarsdóttir og Hallbera Guðný Gísladóttir skrifa pistlana og hér að neðan má sjá þann fyrsta.
Liðið ætlar að leyfa Íslendingum að fylgjast með ævintýrum sínum með daglegum dagbókarpistlum hér á Fótbolta.net. Þær Guðbjörg Gunnarsdóttir og Hallbera Guðný Gísladóttir skrifa pistlana og hér að neðan má sjá þann fyrsta.
Dagur 1
Dagurinn byrjaði eldsnemma kl.5 á Hlíðarenda þar sem Beta var í fyrsta skiptið í sumar mætt á réttum tíma. (væntanlega af því að Gylfi maðurinn hennar er með í för). Eitthvað klikkaði víst skipulagið þar sem við vorum síðastar að tékka okkur inn en náðum þó í tæka tíð. (Klara Bjartmarz hefði verið vel þegin á stundu sem þessari)
Meðan við biðum í langri röðinni var farið að spjalla um nýju friðarsúluna í Viðey.
Gugga að spurja Guðný: “vissiru ekki að friðarsúlunni sem Yoko Ono var að gefa okkur”? Guðný “nei, hvaða súlu” Gugga “ jú súlan sem Geiri á Goldfinger fékk að setja upp, hún lýsist upp og allt, voða fín” Guðný skrýtin á svip, “jáaaaa ég heyrði eitthvað um þetta” Hún trúði semsagt að þetta væri súla á nektardansstað þangað til Ása Dögg upplýsti hana um það að hún sæist frá Mosfellsbæ (heimabæ Guðnýjar).
P.s Guðný hélt fyrst að Yoko Ono væri ekki manneskja heldur súla.
Við flugum til París og þar héldu nokkrar ljóshærðar að sjálfur Pepe Reina væri mættur á svæðið, en eftir að myndavélarnar voru komnar upp og kallinn orðin frekar vandræðarlegur þá áttuðum við okkur á því að þetta var alls ekki hann heldur týndi tvífarinn hans, hann var með svo ljótri kellingu að þetta gat ekki verið hann. Mennirnir líta samt alveg eins út.
Við keyrðum frá París til Belgíu með pit stoppi í verstu búllu landsins þar sem flestir enduðu á að kaupa sér stóran skammt af frönskum sem var ekki einu sinni góður.
Í rútunni var mikið rætt og fór þetta m.a fram:
Kata (Katrín Jónsdóttir læknir og fyrirliði): Ha er KSI hófið á föstudaginn, það hefur ALLTAF verið á laugardögum?? Ég er búin að panta í lit og plokk á föstudaginn og er að vinna til fjögur....nei það eru fundir ég get farið fyrr....nei...jú, ég veit það ekki...ég þarf að breyta þessu eitthvað, ekki vil ég mæta með litinn allan í húðinni!
Þegar við komum á Hótelið biðu okkar herbergi sem við bjuggumst alls ekki við.
Eftir fangaklefana sem við fengum í Færeyjum héldum við að við værum öllu vanar og tilbúnar í allt (enda ekki hægt að fá mikið verri herbergi) þá blasti við okkur þessi litla káeta með litlu “hjónarúmmi” með koju fyrir ofan? Klósettið er inní skáp og sturtan við hliðina á rúmminu og flæðir frammá gólf. Semsagt 5 stjörnu hótel á belgískum skala.
Eftir að við komum var ákveðið að teygja úr sér og fara í göngutúr enda stórleikur við Frankfurt á morgun.
Liðið stóð saman í lobbýinu þegar Birgit nokkur Prinz gekk framhjá. Allt í einu varð Anna Garðars eldrauð í framan og lá við yfirliði, hún var orðlaus og svaraði ekki einu sinni þegar Birgit “hetjan hennar” sagði “Hello”. Anna kinkaði kolli svona 10 sek síðar.... Þess má geta að Anna vissi fyrir minna en viku að Birgit Prinz væri yfir höfuð í Frankfurt.
Nú er liðið að byrja að undirbúa sig fyrir leikinn á morgun, sjúkrabekkurinn er frammi á gangi þar sem hann kemst ekki inní káetuna. Eins gott að við erum einar á ganginum þar sem við liggjum léttklæddar í nuddi á ganginum.
Nú þurfum við að fara að svæfa Freysa (Freyr Alexanderson þjálfari) þar sem maðurinn (ef mann skyldi kalla) er myrkfælnasti maður á Íslandi og jafnvel í Belgíu. Hann er hræddur að vera einn í káetunni sinni.
Með vinsemd og virðingu,
Guðbjörg Gunnarsdóttir og Hallbera Guðný Gísladóttir


